maartenvanvulpen.nl

Afgelopen weekend was het weekend van de Berenloop op Terschelling. Samen met Martin, Steven en Alex vertrok ik vrijdagmiddag richting Harlingen, waar we de boot naar Terschelling namen. Al voor de boot kwamen we clubgenoot Kalman tegen, die ook de halve marathon op Terschelling zou gaan lopen.

Na een goede overtocht, van zo’n twee uur, kwamen we in West-Terschelling aan, waar we nog wat inkopen hebben gedaan en fietsen hebben gehuurd. Toen gingen we in het donker op de mountainbike richting Hoorn, waar we ons onderkomen vrij snel hadden gevonden.

Na de lange reis hadden we wel trek gekregen en iets verderop in Hoorn zat tapasrestaurant ‘De Reis‘, waar we heerlijk hebben genoten van verschillende gerechten en lekkere sangria. Zeker een aanrader, behalve de pummel in de bediening, maar verder top!

Als je op Terschelling bent, moet je uiteraard naar Cafe de Groene Weide, het café van Hessel. Ik was ooit een keer eerder op Terschelling, met het kamp van groep 8 van de basisschool en toen zijn we ook naar Hessel geweest. Onderweg kwamen we ook clubgenoten Evert en Linda tegen, die nog geen 100 meter van ons vandaan een appartement gehuurd hadden.

De Groene Weide was aanzienlijk groter geworden, maar de sfeer was nog steeds erg gezellig. Behalve Hessel, zong ook zijn dochter Tess mee. Het café was afgeladen vol, voornamelijk met lopers en supporters. Het bier vloeide rijkelijk en naast de eigen nummers van Hessel schalden de covers door het café.

Zaterdagochtend was het vervolgens tijd om toch maar eens even lekker te gaan lopen, even het strand te voelen. Op de mountainbike zijn we vervolgens naar het strand gegaan, waar we heerlijk zo’n zeven kilometer hebben hardgelopen. Ondanks zijn blessure kon ook Steven goed meekomen. Het was een goed teken om hem weer eens te zien rennen!

Het was echt korte broeken weer, een prachtige zonnige dag in november! Na een paar kilometer tegen de wind in te hebben gelopen, zijn we weer omgekeerd en hebben nog even een sprintje tegen de duinovergang gedaan. Een goede voorbereiding op de wedstrijd van zondag en ook zeker op de Zevenheuvelenloop.

Toen de mountainbikes gepakt en naar het meest oostelijke deel van Terschelling gereden. Op de Bosplaat was het een stuk rustiger, maar wel prachtig! Na de lunch hebben we nog even over het strand gelopen en kwamen we Ronald tegen, die een jutterstocht aan het maken was.

Voor ‘s avonds was de eigen pastaparty gepland, als ideale voorbereiding op de Berenloop. In de keuken ging ik samen met Martin los op een pasta penne en een grote bladspinaziesalade met geitenkaas. Hiervan hebben we heerlijk gegeten en na een paar potjes ‘spank the monkey’ was het tijd om naar bed te gaan, zondag moest het immers gaan gebeuren!

Zondagochtend stonden we al vroeg naast ons bed, dat zullen ongetwijfeld de wedstrijdkriebels geweest zijn. Het zonnetje scheen lekker en het was echt weer voor het zomertenue! Nadat we op de fiets waren gesprongen bleek het richting het westen een stuk mistiger te zijn en bij de Brandaris aangekomen, zag je amper de top.

Om 12 uur was de start van de wedstrijdlopers op de halve marathon. Hier deed onder meer het Team Distance Runners met Michel Butter en Martin Lauret aan mee. Vijf minuten later mochten de recreanten van start gaan, waaronder ikzelf. Vanaf 2010 gelukkig wel met een wedstrijdlicentie via Loopgroep Bunnik!

Ik stond helemaal vooraan in het startvak van de ‘recreanten’, maar helaas werd er toch een vracht trage lopers tussen het wedstrijdvak en mijn vak in geplaatst. Dit leidde na de start in de eerste kilometers tot de nodige inhaalmanoeuvres, die overigens minder heftig dan normaal werden genomen. Dit keer geen stoeprandjes en bermen, maar gewoon over het asfalt. Volgende week moet immers de Zevenheuvelenloop gelopen worden in een hele snelle tijd!

De berenpoten leidden ons de eerste kilometers door de haven van West-Terschelling en vervolgens via de doorlopende weg het eiland over richting Midsland. Hier gingen we het centrum door, waar een steelband voor aardig wat kabaal zorgde, maar ook de nodige motivatie om door te lopen!

Net na Midsland werd het tien kilometerpunt gepasseerd. Het liep nog steeds lekker, lekker ontspannen! Nu gingen we eindelijk echt de duinen in, eindelijk richting het strand! Dit zou zwaar worden, maar dat is toch ook wel een van de redenen om op Terschelling mee te lopen.

De duinovergang liep goed, in kleine pasjes omhoog. Ik voelde m’n bovenbenen wel iets, maar kon het tempo goed volhouden. Dit is een goed teken voor de Zevenheuvelenloop! Daarna naar beneden, het strand op. Dit was een stuk zwaarder, omdat ik mezelf redelijk liep in te graven. Ondanks een vlakkere landing, had ik het gevoel dat ik bij iedere stap in een kuil stapte. Toch werden er nog mensen ingehaald en na ongeveer twee kilometer konden we weer de duinen in. Met een heftige klim werd het strand achter ons gelaten.

Hierna was het vijf kilometer vals plat en licht klimmen richting West-Terschelling. Het tempo kon goed worden vastgehouden en door het bos kwam West-Terschelling al weer in zicht. Nu was het nog een kilometertje door de straten van West-Terschelling. Op de laatste 200 meter was zelfs een rode loper uitgelegd!

Uiteindelijk finishte ik in 1:33:37, wat ik een perfecte tijd vind na m’n blessure en als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop. De Berenloop heeft een prachtig parcours, met de nodige variatie. Alex (1:37:09) en Martin (1:39:46) liepen beiden een prachtig PR.

Een zeer geslaagd weekend, wat zeker voor herhaling vatbaar is en behalve mooie PR’s voor Alex en Martin ook de ideale voorbereiding voor de Zevenheuvelenloop moet zijn geweest! Volgend jaar weer!