maartenvanvulpen.nl

Afgelopen weekend kwamen een aantal gasten uit onze partnergemeente Crivitz, in het voormalige Oost-Duitsland, naar Bunnik. Met de Duitse jongeren en een grote groep Bunnikse jongeren zouden we in de Witte Huisjes slapen. De Duitsers waren tussen 2 en 3 uur vertrokken, dus werden rond zeven uur, half acht verwacht. Ter voorbereiding gingen wij vast boodschappen doen, zodat we gelijk met het avondprogramma konden beginnen als de gasten waren aangekomen.

Het verkeer zat blijkbaar nogal tegen, de eerste auto kwam om half negen aan, terwijl de laatsten pas om half twaalf in Bunnik aankwamen. En dan te bedenken dat deze auto als eerste was vertrokken uit Crivitz . Na even wat te hebben gedronken, zijn we snel naar de Witte Huisjes gegaan.

Het was aardig hard gaan regenen en al behoorlijk wat later. Dus de krat Palm maar aangerukt en eerst maar eens wat beter kennismaken met Anna, Tina, Johan en Amadeus. Om half twee was het redelijk opgeklaard en gingen we de geocache lopen, die door Steven en Bastiaan was uitgezet.

Het begon al gelijk goed, want we liepen ‘niet helemaal recht’ richting de Niënhof. Na een ronde door het bos en door het dorp, kwamen we rond vier uur eindelijk bij de schat aan. Deze lag begraven in de zandbak van de Cammingaschool. Tot grote vreugde van Alex bleek dit een fles Coca Cola te zijn. Ik voelde me een beetje schuldig tegenover Anna en Tina, omdat ik had gezegd dat we ‘maar een uurtje’  weg zouden zijn en zij eigenlijk al hadden willen slapen: Entschuldigung!

Nog even een drankje gedaan, maar rond vijf uur lagen we uiteindelijk in bed. Er werd weinig meer geklooid en eigenlijk ging iedereen wel redelijk snel plat, we waren wel redelijk gesloopt!

Zaterdagochtend ging de wekker al weer om kwart voor acht, veel te vroeg, maar ik moest nog even de presentatie voorbereiden over onze reis naar Malawi in 2008. De gasten uit Crivitz waren zeer geïnteresseerd in het project en het werk dat wij hier hebben verricht en het was aan mij om dit in mijn beste Duits over te brengen. Gelukkig zat er genoeg ondersteuning in de zaal om eventueel wat aan te vullen of te verbeteren. Achteraf bleek dat bijna niet nodig te zijn. Het verhaal was duidelijk en de Begeisterung straalde er van af, zeker nadat we de Crivitzers hebben uitgenodigd voor een eventuele reis in 2010 naar Oost-Europa.

Hierna was er tijd voor ontmoeting en de lunch. ‘s Middags wilden we gaan waterfietsen in Utrecht, maar aangezien het nog steeds regenachtig was, hebben we met een groot deel van de groep De Zwoer in Driebergen bezocht. Het was erg gezellig en Suus en Maartje hadden zich ondertussen ook aangesloten. Johan ging met een aantal Bunnikers naar Utrecht.

Gelijktijdig kwamen beide groepen weer in Bunnik aan, om de voorbereidingen te treffen voor het Chinees buffet. Met zo’n 45 mensen hebben we gezellig gegeten en na zitten praten. Voor zaterdagavond/nacht hadden we wederom een spannend programma bedacht.

In de maisdoolhof bij Fort Vechten gingen we levend stratego spelen. Door de regen van de dagen er voor was het lekker modderig, maar dat maakte niet uit. Het spel was erg leuk en soms ook wel smerig. Ik had m’n kistjes aan, maar Saline, die ik achtervolgde niet. Zij ging dus ook plat in de modder. Gelukkig alleen vies! Rond twee uur was het spel voorbij, nadat het andere team de vlag had weten te veroveren, omdat onze vlag liever door de doolhof dwaalde dan zich te verstoppen.

In de Witte Huisjes was het vervolgens weer tijd om wat te drinken en knalde de muziek uit de speakers. Op een enkeling na ging bij iedereen de voetjes van de vloer. Het was meer dan gezellig en de klok tikte snel door. Om half vijf was het mooi geweest en gingen de meesten naar boven om toch maar weer eens het luchtbed of matje op te zoeken.

Om acht uur ging de wekker al weer voor de leden van uitBUNdig, terwijl de anderen nog even een uurtje langer mochten blijven liggen. Met frisse tegenzin het bed maar uit gegaan. Na een snel ontbijt en al even het een en ander te hebben opgeruimd, was het tijd voor de praisedienst met Gert Binnendijk. Een prachtige dienst met mooie nummers door uitBUNdig!

Hierna was het tijd om koffie te drinken, wat foto’s maken en een lunch. Hierna moesten we helaas weer afscheid nemen van onze Duitse vrienden. Zij hadden nog een lange reis voor de boeg. Hopelijk slaagt het plan om in 2010 met een groep Bunnikse jongeren en jongeren uit Crivitz een gezamenlijk vrijwilligersproject in Oost-Europa op te pakken!