maartenvanvulpen.nl

Vandaag was het zover, de eerste training voor de Triathlon van Aalsmeer. Dat het lopen geen probleem mag vormen lijkt mij duidelijk, maar tegen het fietsen en vooral het zwemmen zie ik meer op. Alle keren dat ik normaal het water in ga is dit om een beetje af te koelen. Zeker niet om baantjes te trekken!

Vanochtend om 10 uur stond ik bij Alex voor de deur. Allebei op onze Cannondale, rugzak met zwemspullen en een slot mee. Raar idee om zo bepakt op de racefiets te springen! De eerste etappe was via Zeist richting Woudenberg. Eind bestemming was het Henschotermeer, waar we een rondje zouden gaan zwemmen in open water.

Naar het Henschotermeer is net geen 15 kilometer op de fiets. Onderweg kom je wel de Pyramide van Austerlitz tegen, maar de klim vanuit de richting Zeist valt heel erg mee. In een klein half uurtje fietsen kwamen we aan bij het Henschotermeer. Fiets in de stalling, en niet in triathlontempo omgekleed.

Hierna het water in. Dit is toch wel een beproeving. Wat gaat makkelijker? Schoolslag of borstcrawl? Met de borstcrawl zwem je een stuk harder, maar het is wel een kwestie van de techniek weer onder controle krijgen. Met de schoolslag had ik het gevoel dat ik stil stond, wat overigens niet helemaal waar was.

We hielden het bij een rondje Henschotermeer. Dat was wel even mooi. Je voelt je schouders en nek toch wel. Dit is iets waar ik de komende periode in ieder geval hard op moet gaan trainen!

Na weer te zijn omgekleed de fietsen gepakt en weer in volle vaart terug richting Bunnik. Bij het Henschotermeer begon het al drukker te worden. Onderaan de Pyramide moesten we even wachten omdat er een aanrijding tussen twee auto’s was geweest. Dat was ook wel een beetje te verwachten, omdat de verkeerslichten het niet deden en het een nogal onoverzichtelijke kruising is.

Na de beklimming van de Pyramide reden we in een tempo van boven de 35 kilometer per uur weer naar Bunnik toe, waar we in zo’n 25 minuten aankwamen. Hier was het een kwestie van de loopschoenen aantrekken en vervolgens het rondje ‘Bunniks Mooiste‘ lopen. Dat is toch wel even anders om te lopen nadat je gezwommen en gefietst hebt.

De benen voelen een stuk zwaarder aan en soms lijkt het net of er lood in je schoenen zit. Bij nader inzien blijkt het toch mee te vallen, want op kilometer vier kom ik naast een echtpaar op de fiets te lopen. Ze geven aan dat het ruim 14 kilometer per uur gaat. Pfff, gevoelsmatig lag het tempo veel lager, maar als ik thuis later op de klok kijk blijkt dit wel te kloppen.

Na 6,4 kilometer lopen ben ik weer thuis. Dat was een heftige training! Maar zeker voor herhaling vatbaar! Volgende week gaan Alex en ik weer trainen. Het is immers maar vier weekjes tot Aalsmeer. In ieder geval moet ik voor die tijd nog een ‘ballenknijper’, zwembril en badmuts aanschaffen. Maar ik zag dat de Nike Store deze op voorraad heeft, dus dat komt wel goed.

Gisteravond laat trouwens ook nog even een intervaltraining gedaan, rondje om Odijk heen. In totaal heb ik 11,3 kilometer gelopen in zo’n 50 minuten. Was lekker om nog even buiten te zijn!