maartenvanvulpen.nl

Onder zeer hoge temperaturen werd er vanochtend afgereisd naar IJsselstein. Ik zou hier de IJsselsteinloop gaan lopen, waar ik nog niet eerder had deelgenomen. Dat het goed druk was, zag ik al bij de parkeerplaatsen. Het was lastig een plekje te vinden en daarom heb ik ‘m maar in de woonwijk geparkeerd.

Daarna snel naar het Fulcotheater gelopen, waar ik mijn startnummer op kon halen. Nummer 145 was de mijne. Eens kijken of dit nummer mij geluk zou brengen! Nadat ik de Luna Racers had aangetrokken en m’n tas had weggezet ben ik even gaan inlopen. Na een kleine kilometer en wat rekken en strekken zag ik Co met vrouw, junior en senior staan. Petra was er ook. Even gezellig bijgekletst en langzaam naar het startvak gelopen.

Falco gaf aan ook wel interesse te hebben in Bunniks Mooiste, wat ik ‘m natuurlijk van harte heb aanbevolen! Al pratend over van alles en nog wat klonk daar opeens het startschot. Ik moest me omdraaien en in de eerste meters de nodige andere lopers inhalen. Ik was dit maal niet helemaal naar voren gelopen. Veel bekende gezichten van de Zomeravondcup liepen vandaag ook mee in IJsselstein, waardoor ik al snel wist bij wie ik aan moest haken.

De eerste drie kilometer heb ik in een groepje van drie man gelopen, waarbij we een tempo van 3.50 minuten per kilometer aanhielden. Dat ging lekker en gaf ons wat speling voor de kilometers die vol tegen de wind in gelopen moesten gaan worden. De kilometers tegen de wind in gingen met een tempo van ongeveer 4 minuten per kilometer, waardoor een snelle tijd er zeker in zat.

De organisatie had goed ingespeeld op de weersomstandigheden en er stonden onderweg veel spons- en drinkposten. Dat was een aangename verkoeling. De kilometers langs de A2 waren pittige kilometers. Het groepje was uit elkaar gevallen en ik moest de heren achter me laten. Voor me zag ik in de verte een van de reActive runners, die mij een paar weken geleden nog te snel af was. Het gat van ruim honderd meter werd heel langzaam aan kleiner en bij kilometer 9 ging ik deze heren voorbij. Nu was het een kwestie van volhouden. De klok gaf een tijd van 35.17 minuten aan op de 9 kilometer, dus er moest even flink doorgetrokken worden om de streeftijd te gaan halen.

Uiteindelijk heb ik een tijd van 38.58 minuten geklokt, waar ik meer dan tevreden over ben! De kilometers van woensdag en de training van donderdag vormden geen enkele belemmering, dus dit betekent dat ik nog steeds op de goede weg zit om mijn doelstelling voor 2009 te halen. Voor wie het vergeten is: dat is een 38.30 op de 10 kilometer. Nu eerst lekker relaxen en van het zonnetje genieten …

PS Tiny, je had helemaal gelijk … het is gelukt!