Afzien tijdens de Amstel Gold Race: uiteindelijk een DNF

Geschreven op 19 Apr 2009 // persoonlijk.

Na vrijdag een zeer boeiende dag te hebben gehad op The Next Web 09 in Amsterdam (blog volgt maandag op Publishr), was het ‘s avonds tijd om naar Limburg af te reizen. De A2 was dit weekend alleen op veel plaatsen in onderhoud. Tussen Eindhoven en Weert was het verkeer zelfs helemaal gestremd.

Na ruim 3 uur rijden kwam ik bij Snowworld Landgraaf aan, waar wij bij de Giantploeg verbleven. Snel m’n bed opgezocht, om toch nog een beetje uitgerust bij de start te verschijnen. De wekker liep om half zes af, zodat wij tijdig in Valkenburg van start konden gaan.

Na een snel en calorierijk ontbijt in Landgraaf, vertrokken we na wat oponthoud naar Valkenburg. Door een aantal niet nader te noemen omstandigheden gingen Alex en ik hier echter pas om kwart voor negen van start voor onze tocht over 250 kilometer. Het eerste uur viel niet tegen. Er werd lekker gereden, met een gemiddelde snelheid net onder de 30 kilometer per uur. De Geulheimerberg en de Maasberg werden in volle vaart genomen.

Helaas waren er weinig andere deelnemers aan de 250 kilometer, die op dit tijdstip vertrokken. We moesten dus onze eigen race maken. Tot aan het eerste rustpunt op 52 kilometer reed het lekker. Zowel het materiaal als mentaal zat het goed. Ook het lichaam werkte goed mee.

Echter, na kilometer 60 begonnen de bovenbenen weer op te spelen, net als afgelopen maandag in Utrecht. Dit was een tegenvaller. Ik heb op dit punt dan ook afscheid genomen van Alex, zodat hij nog wat kon maken van zijn race. Ik zou rustig doorfietsen en wel zien waar het schip zou stranden.

Na beklimming van de Fromberg en nogmaals de Geulheimerberg vond ik het mooi geweest en ben met ruim 100 kilometer op de teller weer terug gefietst richting de auto. De 250 kilometer fietsen zonder training, dat is niet mogelijk. Ook deze sport moet je serieus nemen, alhoewel ik me toch gewoon op het hardlopen blijf richten …

Wellicht dat er binnenkort toch nog eens gefietst gaat worden. Zo stellig als ik eerst verkondigde dat ik de fiets in de bomen wil hangen, daar ben ik wel op teruggekomen. Met ruim 60 kilometer per uur de berg af racen, dat geeft toch wel een kick!

5 reacties so far, say something?

  1. Steven

    hmm, ik geloof dat ik hier weinig aan toe te voegen heb… kan me alleen nog een Kennedymars herinneren waar mijnheer veel commentaar had op mijn DNF… dus…. :P

  2. Alex

    mooi verhaal. Ik ben blij te lezen dat de fiets nog niet te koop staat aangeboden. Misschien volgend jaar de AGR-65 km route zonder trainen proberen?!

  3. Maarten

    @Steven: Niet finishen (DNF) is natuurlijk altijd een schande, alhoewel ik mijzelf hier wel overheen kan zetten.

    @Alex: Dan wel 65 kilometer binnen 2,5 uur. :) Of wellicht toch een lichte voorbereiding en dan iets meer kilometers. In elk geval eerst eens een run – bike – run proberen!

  4. GertN

    Aan de conditie zal het niet gelegen hebben, maar je was gewoonweg de beweging niet gewend. En dan is 250km wel heel ver! Ongetraind ruim 100km fietsen in het Heuvelland vind al een compliment waard!

Leave a comment